W obliczu coraz groźniejszych zakażeń bakteryjnych wielolekoopornych postęp w opracowywaniu antybiotyku celowanego zawsze przyciąga uwagę społeczności naukowej. Dzisiejszym tematem jest Murepavadin (CAS: 944252-63-5) to właśnie taki nowatorski środek przeciwdrobnoustrojowy przeznaczony do zwalczania infekcji Pseudomonas aeruginosa. Jego unikalny mechanizm działania i wyjątkowa specyficzność celu zapewniły mu znaczącą pozycję w badaniach nad opornymi terapiami bakteryjnymi.
Jako cykliczny antybiotyk peptydowy składający się z 14 aminokwasów, najważniejszą zaletą murepavadyny jest jej wysoka specyficzność. Celuje precyzyjnie w LptD, białko D transportujące lipopolisacharydy w zewnętrznej błonie Pseudomonas aeruginosa. Hamując wstawianie lipopolisacharydów do błony zewnętrznej, zakłóca integralność otoczki bakteryjnej, co ostatecznie prowadzi do śmierci bakterii. Ten ukierunkowany mechanizm nie tylko pozwala uniknąć tradycyjnych szlaków oporności na antybiotyki, ale także minimalizuje zakłócenia w ludzkiej mikroflorze, skutecznie rozwiązując powszechny problem braku równowagi flory jelitowej związany z antybiotykami o szerokim spektrum działania.
Dane naukowe od dawna potwierdzają jego silne działanie przeciwbakteryjne: w wielu badaniach in vitro murepawadyna wykazywała wartości MIC₅₀ i MIC₉₀ przeciwko Pseudomonas aeruginosa wynoszące zaledwie 0,12 mg/l. Hamował ponad 99,1% z ponad 1200 izolatów klinicznych zebranych w USA, Europie i Chinach, wykazując aktywność 4 do 8 razy większą niż polimyksyna B i kolistyna. W mysich modelach infekcji dawki w zakresie od 2 do 10 mg/kg zwiększały przeżywalność do 100% po zakażeniu, jednocześnie znacznie zmniejszając obciążenie bakteryjne we krwi i płynie otrzewnowym. Warto zauważyć, że pozostaje skuteczny wobec szczepów opornych na karbapenemy, kolistynę i inne leki, oferując nowatorskie rozwiązanie w przypadku klinicznie trudnych infekcji XDR (o dużej oporności na leki).
Ostatnie badania wykazały również jego synergistyczny potencjał terapeutyczny: Subletalne stężenia murewadyny mogą zwiększać przepuszczalność zewnętrznej błony bakteryjnej, znacząco poprawiając skuteczność bakteriobójczą antybiotyków β-laktamowych. Połączenie to nie tylko wykazało synergiczne działanie terapeutyczne w mysich modelach ostrego zapalenia płuc, ale także opóźniło rozwój oporności na antybiotyki. Ponadto, jako mimetyk peptydu obronnego gospodarza, aktywuje funkcje immunomodulacyjne komórek tucznych, pomagając gospodarzowi w usuwaniu bakterii i naprawie tkanek, osiągając podwójne efekty „działania antybakteryjnego + modulacji odporności”.
Obecnie Murepavadin znajduje się w fazie III badań klinicznych, ukierunkowanych głównie na szpitalne zapalenie płuc i zapalenie płuc związane z respiratorem, wywołane przez Pseudomonas aeruginosa. W czasach, gdy lekooporne zakażenia bakteryjne stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego na świecie, ten nowatorski antybiotyk, charakteryzujący się swoistością, dużą skutecznością i niską toksycznością, niewątpliwie wnosi nową nadzieję w leczenie kliniczne. Powiązane badania stale się rozwijają i można mieć nadzieję, że wkrótce przełożą się one na klinicznie dostępne metody leczenia, stanowiąc kluczowe narzędzie w walce z lekoopornymi infekcjami.
Czas publikacji: 2026-02-09